Digital Tourism Think Thank

Vorige week vrijdag hadden wij het klassenfeest. Ik had er erg veel zin in maar het feestje vond ik mwah. De muziek was minder leuk als anders tot dat onze DJ Viktor achter de laptop ging zitten Ha, Ha. Toen kwam het feestje op gang. Alleen de huisbaas van de jongen waar het feestje werd gehouden spoort niet helemaal. Ik had al verhalen gehoord dat hij wiet handelt etc.. dus op het feestje had hij echt een gigantische joint gedraaid, had ik nog nooit gezien en hij ging ook nog binnen roken. Was niet zo fijn!! Toen het feestje eindelijk op gang kwam ging de huisbaas zo hard staan dansen en met zijn voeten bonken dat echt na 2 minuten alweer de politie bij de deur stond Ha, Ha. Wij zijn toen maar vertrokken met z’n alle om een club op te zoeken. Helaas ondertussen het wandelen las ik over de terroristische aanval in Parijs. Ik vond dat wel raar voelen, wij hebben gewoon een leuke avond terwijl er in een andere stad nu gewoon mensen vermoord zijn. Verder in de club wel een leuke avond gehad en de dag erna heerlijk geluierd en van het weer genoten.

Verder waren de eerste paar dagen best rustig. Woensdag avond heb ik met Iva bij Samir een Bulgaars avondmaal gekookt. Twee Nederlandse Erasmus studenten waren er ook. Wij hebben ontzettend gelachen en het eten smaakte heerlijk. Het was iets van bladerdeeg met spinazie/yoghurt van binnen en aardappelsalade met yoghurt. Wij hebben toen nog op Urban woordenboek onze naam betekenis opgezocht, dit was ontzettend grappig. Ik had verteld dat ik voor 00:00 thuis wilde zijn aangezien ik de ochtend erna om 6:00 op moest staan aangezien ik naar Barcelona zou gaan voor een conference. Om 23:00 vertrokken we naar huis en toen vroegen ze toch: ”Deborah, ga je echt niet een biertje mee doen?” Ik dacht.. waarom ook niet? Het is nog best vroeg en ga waarschijnlijk thuis toch nog niet slapen. Iva is naar huis gegaan en met Samir, Erwin en Marco ben ik toen nog even naar de Irish pub op de Ramblas gegaan en hebben we een biertje gedronken. Ha, Ha… wat zijn jongens toch grappig. Na lekker gekletst te hebben vroeg ik hoe laat het was? Erwin vertelde dat het 10 voor 12 was, dus tijd om naar huis te gaan (10 minuten lopen). Toen ik thuis kwam keek ik op de klok was het gewoon al 01:15. Hij had mij voor de gek gehouden. Het was zo gezellig dat ik teveel energie had om te slapen maar moest het toch proberen. Ik merk dat ik met zulke spontane avonden heel veel moeite heb om niet nog met hun opstap te gaan. Spontane avonden zijn het best!! Ik hou van dit leven en mensen leren kennen. Ik wil echt niet naar huis :(

Om 6:00 ging mijn wekker aangezien ik om 7:00 de trein naar Barcelona moest hebben. Ik had mij aangemeld als vrijwilliger op de Digital Tourism Think Thank. Dit is een belangrijk congres met mensen over heel de wereld van drie dagen. Een paar klasgenoten zijn alle drie dagen gegaan en ik ging alleen donderdag & vrijdag. Één ticket kost gewoon 300 euro en voor de woensdag was dit zelfs 1500 euro. De hele dag waren er presentaties van bedrijven (allemaal Destination Marketing Organizations, dus net als Utrecht Marketing waar ik heen ga) die hun ontwikkelingen lieten zien. Google was er, Amsterdam Marketing, Visit Brabant, Visit Ljubljana, eiland Seychilles (wilde mij hebben voor stage, klinkt niet verkeerd op zo’n mooi eiland?) en nog veel meer. Als vrijwilliger had ik eigenlijk heeeeeeel weinig te doen en heb mij ook best wel verveeld. Ik kan namelijk echt niet van 9 tot 5 continue naar presentaties luisteren, maar gelukkig in de pauzes heb ik wel goed gepraat met mensen. Wel grappig want ik had een leuk gesprek met een man van ‘I Amsterdam’ over reizen/studeren en hoe ik over Toerisme denk etc.. hij vertelde dat zij een heel leuk jong bedrijf zijn en dat zijn collega’s als vrienden voelen. Ik vertelde dat ik contact had met een collega van hem en daardoor bijna een stage plek had maar dat het allemaal wat lang duurde en dat ik toen een plek bij Utrecht aangeboden kreeg. Hij vertelde dat hij het bijzonder vond dat ik bijna ‘collega’s had kunnen zijn en dat ik hem moest mailen hoe werken bij een DMO mij bevalt. Verder heb ik met een meneer van Ljubljana gepraat over hoe enthousiast en verrast ik was door Ljubljana. Ik vertelde over de goedkope fietsen en dat het super werkte. Hierdoor was hij verrast aangezien hij dacht in Nederland het vast wel beter werkte. Hij vond dit leuk om te horen en verder kwamen wij er ook achter dat hij echt op 2 minuten van mij woonde. Kleine wereld!

In de avond was er nog een borrel/feestje. Het was een super luxe locatie en heb mij goed vermaakt en gedanst. Ik merk tegenwoordig dat ik verslaafd raak aan muziek, stappen en mensen om mij heen. Zodra ik een beetje muziek hoor word ik gelukkig en vrolijk. Nu heb ik weer het moment bereikt dat ik zoveel mensen leer kennen (herhaling Ljubljana) dat ik tegen mijzelf zeg dit ook in Nederland vol te houden. Maar op een of andere manier gaat alles toch anders in Nederland. Mensen moeten naar hun werk, zijn druk voor school etc.. Op het feestje had ik nog met Doug gepraat. Een man die enorm bekend is met presentaties geven (TED Talks etc..) hij had een super verhaal over dat DMO’s eigenlijk niet weten wat ze doen en hij gaf tips wat juist alles het tegenovergestelde is hoe DMO’s ten werk gaan. Hij nam het voorbeeld van een website: “Denk jij nou echt dat als Amsterdam geen website zou hebben dat niemand meer komt?” dit klopt allemaal. Ik heb toen tegen hem gezegd hoe ik mij voel over toerisme studeren, dat het zo vaag is. Als je studeert om piloot te zijn, kan je echt op het eind een vliegtuig besturen. Met marketing en toerisme is alles erg long-term strategy en zie je niet meteen verschil. Ik vind dit wel lastig om mee om te gaan, maar we zullen zien op mijn stage hoe het bevalt. Helaas kon ik niet tot het eind van het feestje blijven aangezien ik via Samir (vriend uit Girona) een couchsurfing plekje had gevonden, dit betekend iemand die in zijn huis een extra bed of bank heeft waar jij op kunt slapen. Normaal gesproken ken je die persoon dan niet, maar aangezien ik het via Samir had geregeld en het een vriend van hem was vertrouwde ik dit wel. Antonio was zijn naam kwam mij om 00:00 ophalen van Placa Catalunya. Toen ik daar aankwam was hij daar met 10 andere vriendinnen en vrienden en waren ze drank aan het drinken. Ik vertelde hem: “Oh, ik dacht jij mij wat vroeger wilde ophalen omdat jij niet uit wilde?” toen moest hij lachen. Hij en zijn huisgenoten wilde een drankje doen in een bar en dan naar huis gaan. Helaas is alles zo druk in Barcelona en was de kroeg vol en besloten we toch maar naar huis te gaan. Met de metro was het maar 15 minuten maar aangezien die niet meer gingen namen we de nachtbus. Dit duurde 40 minuten, ik werd toen wel moe aangezien ik maar vier uur geslapen had. Toen we eenmaal aankwamen bij zijn huis (Le Hospitalitet, wijk in Barelona) aankwamen rond 02:00 liet hij en zijn huisgenoot alles zien. Het was super netjes en schoon en had mooi mijn eigen kamer. In de ochtend had hij een ontbijtje gemaakt, super lief. Het was echt een lieve jongen en erg behulpzaam.

Toen deze ochtend weer naar de conference gegaan op Placa Catalunya en nog één dagje volgehouden daar. Het was heel vermoeiend aangezien ik maar acht uur geslapen had in twee dagen, maar het was meer vermoeiend omdat ik niets te doen had. In de avond met de vrijwilligers, ongeveer 11 van mijn klas hebben wij bij de Burger King gegeten en zijn we naar Girona vertrokken waar wij van een klasgenoot een groot etentje hadden. Het was super lekker maar mentaal was ik er niet helemaal bij Ha, Ha. Dus na 00:00 hebben we gezongen voor een klasgenoot die jarig was en ben ik naar huis gegaan. Toen ik eenmaal thuis kwam hoorde ik dat mijn buren een feestje gaven dus ben ik toch nog even daar geweest en één wijntje gedronken en toen werd het toch echt tijd om te slapen. Vandaag lekker geluierd en een beetje aan mijn scriptie ideeën gewerkt, verder over een half uur speelt Madrid tegen Barcelona en ga ik dit met Erasmus mensen in de kroeg kijken. Dit word leuk want zoals iedereen weet is dit Catalonië, niet Spanje. Girona is de stad met het hoogste indepencia cijfer. Dit houdt in dat de mensen hier in Catalonië onafhankelijk van Spanje wilt zijn. Word weer een gezellig avondje :)

Fijn weekend!

xxxx



Mijn locatie .